Bruine Labrador Floris met Marionne
Alle Hondenverhalen,  Happy Go Lucky

Weerzien met Floris

Het weerzien met een hond“…Marionne vertelt over haar bruine Labrador Floris, die ze na een scheiding uit het oog verloor.

Ik heb lang gezocht, getwijfeld, gehuild om en over mijn Floris. Ik mistte hem. Toen Bommelmijn andere grote Labradorheld, stierf, werd het gemis om Floris nog groter. Floris wordt volgende maand pas zes jaar. Daarvan heb ik hem zo’n drie jaar mee mogen maken. Bij de scheiding met mijn ex-man hadden we afgesproken dat ik de ‘oude’ hond, Bommel, meenam en dat ‘jonge ridder’- Floris, bij hem bleef.

Dat ging even goed… tot mijn ex een nieuwe vrouw leerde kennen, die niet zo heel erg gecharmeerd bleek te zijn van honden. Dat kan… Maar om een goedzak als Floris dan de deur te wijzen, heeft mij veel pijn gedaan. Mijn ex-man had mij destijds op het hart gedrukt dat de nieuwe baasjes van Floris er niet van gediend zouden zijn om mij, als ‘oud’ baasje aan de deur te zien komen. En dat heb ik lang geloofd.

Tót bij mij de twijfel toesloeg of dit wel zo was, toen ik begreep dat het nieuwe baasje van Floris als vrijwilliger werkzaam is bij een dierenasiel. Ik kon me niet voorstellen, dat hij mij zou weigeren mijn grote bruine vriend Floris te mogen zien om in ieder geval eindelijk fatsoenlijk afscheid van hem te kunnen nemen.

In de tijd dat Floris blijkbaar door mijn ex werd ‘afgedankt’, ging het met mijn grote lieve Bommel steeds minder goed. Hij had veel last van zijn artrose en demente acties. Bommel had veel zorg nodig die ik hem, samen met mijn nieuwe vriend, met veel liefde heb gegeven. Het gemis om Floris verdween hierdoor een beetje op de achtergrond. Ik wilde Bommel heel graag op zijn ouwe dag een mooie tijd geven. Na de dood van Bommel heb ik het heel zwaar gehad. Bommel was mijn held, vriend, makker en ‘zwarte zoon’ en mensen die mij dierbaar zijn, weten waarom.

Floris nog samen met zijn eerste baasje Marionne
Floris nog samen met zijn eerste baasje Marionne

Pas na een aantal maanden liet ik het toe om niet alleen verdriet te hebben om Bommel, maar ook om Floris. Ik heb tenslotte nooit afscheid kunnen nemen van hem. Ik wist dat Floris niet meer welkom was bij mijn ex. Ik wist alleen niet, dat hij zó snel een ander adres had gevonden. Via een Labadorforum kwam ik er te laat achter dat Floris een ander baasje zocht…

In de tijd dat Bommel qua gezondheid achteruit ging en Floris bij mijn ex weg moest, had ik niet meer de energie over om ook voor Floris te zorgen. De zorg om Bommel was intensief (maar dankbaar). Bovendien konden beide heren inmiddels niet meer bij elkaar terug geplaatst worden, omdat het leeftijdsverschil tussen die twee te groot was geworden voor Bommel. Al die tijd heb ik nooit geweten waar Floris was en of het wel goed met hem ging.

Na lange onzekerheid en het grote missen heb ik, in het kader van ‘alles sal reg kom’, in januari 2012 mijn bruine held eindelijk weer mogen knuffelen. Zijn nieuwe baasjes zijn erg lief met hem. Floris heeft het goed getroffen en de grootste zorgen om Floris zijn nu verdwenen. Ik weet nu dat hij het goed heeft. Ik heb het met mijn eigen ogen mogen aanschouwen. Floris heeft veel ruimte, aandacht, speeltjes, plezier en krijgt veel liefde van zijn nieuwe baasjes. Beter had hij het niet kunnen treffen. Ik ben nu pas echt gerust.

Vaak vragen mensen mij: “wil je hem niet terug?” Maar dat is het niet. Ik wil Floris heel graag terug. Maar in het belang van Floris zelf, is het beter om hem zijn nieuwe huis te gunnen. Er is al zoveel gezeuld met hem.

Naar mijn idee, is hij genegeerd en in de steek gelaten de laatste paar maanden bij mijn ex-man. Floris heeft ’t nu echt fijn. Ik ken Floris van haver tot gort. Ik zag aan hem dat hij tevreden is. Wel is hij ouder geworden en hij heeft inmiddels een grijs sikje, maar is zeker nog vitaal, speels en enorm lief. Hij is nog steeds zoals ik hem ken. Hij rook zelfs nog hetzelfde!

Floris heeft het goed. Hij wist nog heel goed wie ik was. Bij het weerzien werd ik door Floris geknuffeld en hij was heel blij om me te zien. Hij was niet boos. Als hij dat was geweest, zou hij het niet goed hebben bij zijn nieuwe baasjes, weet ik. Maar aan zijn blik en zijn gedrag kon ik opmaken dat Floris tevreden is en een goed ‘labradorleven’ heeft. Dus is het goed zo!

Zwarte en Bruine Labradors Bommel en Floris, weer zien met een hond
Bommel & Floris

Mijn bruine held heeft zijn honk gevonden. Ik heb mijn rust een beetje terug. Ik kan nu weer vooruitblikken en contact houden met Floris en zijn baasjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *