Tobi, de eeuwige pup
Alle Hondenverhalen,  Happy Go Lucky

Tobi de eeuwige pup

Marionne vertelt over haar huidige blonde Labradorvriendje Tobi.

Ondanks dat ik Tobi nooit als pup heb gekend, zal hij in mijn ogen altijd de eeuwige pup blijven. Zijn gezicht en zijn manier van doen, doen altijd en nog steeds denken aan dat van een pup. Tobi kreeg ik toen hij ‘al’ vier jaar was. Zijn toenmalige baasjes hadden niet voldoende tijd voor hem en dus zochten ze een nieuw huisje voor hem.

Tobi kreeg ik drieënhalf jaar na het overlijden van mijn grote zwarte held, heer Bommel. Ik had zo’n verdriet van het plotselinge afscheid van Bommel, dat ik niet eerder aan een andere hond toe was.

Graag wilde ik weer een Labrador. Voor mij zijn het de viervoeters met het fijnste karakter en uiterlijk. Omdat ik een volwassen hond zocht, mocht hij tussen de één en vijf jaar oud zijn. En nu werd het een blonde Labrador.

Ik vergeet nooit meer toen ze Tobi voor de allereerste keer bij me kwamen brengen. Ik stond al een uur in de keuken door het raam te gluren, wachtend op een glimp van hem. Tobi had ik uitgezocht vanwege zijn verhaal en foto’s.

Wanneer er meteen een klik zou zijn, zouden de oude baasjes van Tobi direct afscheid van hem nemen. Nou, die klik was er gelijk! Ik weet het nog goed! Nogal ‘ADHD-achtig’ kwam mijn nieuwe blonde vriend binnen. Onophoudelijk kwispelde hij. Zenuwachtig en blij tegelijk en met de allermooiste en allerliefste donkerste ogen die ik ooit had gezien. Ik was opslag verliefd.

Blonde Labrador Blonde Labrador Tobi met baasje Marionne
Pootje Tobi

Natuurlijk moesten we nog een band krijgen, maar het voelde meteen goed. Best grappig overigens is, dat Tobi net zo groot is als Bommel was. Beide honden zijn groter dan de gemiddelde labrador. En dat terwijl mijn vriend van te voren had gezegd dat hij liever een kleinere hond wilde… Ik moest erg lachen toen we Tobi zagen. Groot!

Tobi had via zijn oude baasjes natuurlijk de basics van ‘goed hondengedrag’ geleerd. Dus hij luisterde best prima… Behalve als je hem losliet. Dan niet. Dat hebben we hem echt moeten leren. Net zoals zwemmen.

Tobi is heel zachtaardig en zo’n ontzettende goedzak. Dacht ik van mijn oude hond dat die een goedzak was, Tobi is zo mogelijk nog een tikkie zachtaardiger. Hij zoekt nooit ruzie met andere honden en wil altijd spelen. Hij is een beetje afwachtend, maar heeft altijd goede zin. Ooit is hij wel eens aangevallen door mindere aardige honden, echter, Tobi zal nooit ingaan op agressief gedrag. Dan loopt hij weg.

Afgelopen jaar zijn we verhuisd naar een groter huis in een ander dorp. Tijdens de verhuizing hadden we hem vier dagen in een kennel ondergebracht. Dat bleek echt ‘too much’ voor hem. Hij was moe, ziekjes en uit zijn doen na die vier dagen.

Voordat we verhuisden, klusten we iedere dag in het nieuwe huis en Tobi ging altijd met ons mee. Daarom kende hij de omgeving van zijn nieuwe onderkomen al wel een beetje. Om de hoek hebben we een soort mini bos en vijf minuten verder lopen is het echte grote bos. Ideaal!

Nu lopen we minstens vier keer per week in het grote bos. Zo’n blije gup is hij dan. Hij rent en springt in het rond en is helemaal happy!

Eén klein nadeeltje aan hem is dat hij hele boomstammen op eet en dat is niet altijd even handig… Ook in Tobi dus weer het echte Retriever’vreet’-bloed.

Omdat ik in ons gezin het meeste met viervoeters heb en er de meeste tijd in steek, ben ík zijn baasje. En ik ben er ontzettend trots op zijn baasje te mogen zijn. Mijn lieve blonde vriend is nu ruim zes jaar en ik hoop dat hij nog heel lang met zijn geweldige karakter, die lieve blije eeuwige pup blijft!

Blonde Labrador Blonde Labrador Tobi met baasje Marionne
Tobi & Marionne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *