Sam, Duitse Herder, hond met een krasje
Alle Hondenverhalen,  Happy Go Lucky

Sam, hond met een krasje

Luuk vertelt over zijn Duitse Herder Sam. Zijn Sam, hond met een krasje.

Sam is op 23 maart 2009 geboren uit een nest van twee Duitse herders: Donja en Max. De eigenaren van Max wonen een aantal huizen bij ons vandaan en zij hadden ons overgehaald om een hond uit het nest te nemen. Wij wilden inderdaad graag een hond en het liefst een rustige hond. Een tip van een hondengeleider was om de pup op zijn rug te keren en hem even zo te laten liggen. Gaat de pup tegenspartelen dan is het een assertieve hond, maar blijft de pup rustig liggen dan heb je de meeste kans op een ‘gemakkelijke’ en rustige hond.

Sam groeide als kool. Vanaf de dag dat hij bij ons kwam, loopt hij geregeld een blokje om met zijn vader Max. Het is héél bijzonder om de band tussen Max en Sam te zien. Het lijkt het alsof Max weet dat Sam zijn zoon is. Misschien kwam dat eerst ook wel door de nestgeur van Sam, waar Max mogelijk herkenning in vond. Bovendien geeft het natuurlijke onderdanige gedrag van Sam aan dat hij nog steeds ‘respect’ heeft voor zijn oude vader. Dat is prachtig om te zien.

In de omgeving wonen natuurlijk meer honden waaronder een ándere Duitse herder. Toen Sam ongeveer een half jaar jong was, liep hij vrolijk en nonchalant buiten toen de andere Duitse herder zich plotseling los trok van zijn baasje en direct op Sam af rende. De hond greep Sam, die zich luid kermend en piepend meteen overgaf aan de aanvallende hond. Maar de hond bleef Sam aanvallen. Dit ging niet goed!

Toeval of niet, ‘Vader’ Max liep op dat moment ook met zijn baasje in de buurt van waar dit zich afspeelde. Max zag wat er met Sam gebeurde, sprintte er direct naartoe en wierp zich in de strijd. Max liet zijn zoon niet alleen en hielp hem!  De baas van Max trok de vreemde hond die Sam had aangevallen, uit het gevecht en zorgde ervoor dat de eigenaresse haar vechtende bakbeest terug kreeg.

Zelf was ik destijds kort in het buitenland en werd dus pas later van dit incident op de hoogte gesteld. Ik heb zelf daarom niet gezien wat er op dat moment echt met Sam gebeurde, maar dat het op Sam een diepe negatieve indruk had gemaakt, werd vanaf toen wel duidelijk. Sam is qua karakter een erg sociale hond en kan goed met kinderen overweg. Het kwaad was echter geschiet. Sam werd bang en begon na dit gevecht al zijn angst van zich af te blaffen. Bij bepaalde honden of honden die hij niet kent wordt hij alert en staan zijn haren recht in zijn nek omhoog en blaft hij van zich af.

Sam, Duitse Herder, hond met een krasje
Sam

Als Sam los is, rent hij soms op de andere honden af, maar keert ook even snel weer terug…
Tips van hondenfluisteraars en hondengedragsdeskundigen die we om advies vroegen, hebben helaas geen effect op zijn gedrag. Dus wat ons betreft is Sam nu eenmaal Sam, onze lieve hond met een krasje. Ik vind dat prima en accepteer dat. Hoe ouder hij wordt hoe minder assertief hij is. Sam heeft met slechts twee honden écht problemen. Deze honden zijn erg agressief naar hem en willen hem bijten. Die honden vermijd ik dan ook. De rest van zijn geblaf negeer ik. Inmiddels weten de meeste mensen wel dat Sam een trauma heeft en negeren dat ook.

Ik durf te zeggen dat Sam en ik een hele hechte band hebben. Zo heeft Sam, toen hij voor het eerst op Terschelling kennis maakte met de zee, mij uit alle macht geprobeerd uit de zee te houden door voorzichtig aan de zeezijde in mijn kuiten te willen bijten. Hij wilde mij overduidelijk terug naar het strand werken. Blijkbaar was hij bang dat ik zou verdrinken. Dat geeft zijn zorgzaamheid naar mij en mijn gezin wel aan. De golven vond hij in eerste instantie heel eng. Maar inmiddels is hij helemaal gewend. Sterker nog, Sam breekt de auto bijna af zodra hij merkt dat ik met hem naar het strand van Oosterend rij, om met hem te wandelen en spelen met ballen en stokken. Er is niks mooiers voor hem dan dat! Nieuw is dat hij sinds vorig jaar ook achter de konijnen aan gaat. In het bos, thuis bij ons op de Utrechtse Heuvelrug, heeft hij uitgevonden dat je daar leuk achteraan kunt rennen. En ook in de Terschellinger duinen is het een groot ‘konijnen-feest’ natuurlijk.

Sam vindt het wandelen naast de fiets ook erg leuk. Inmiddels heeft hij wel wat fysieke klachten gekregen. Het is de dierenarts niet duidelijk of het nu artrose of een zenuwbeklemming is die hem soms parten kan spelen. Zo nu en dan geven we hem dan een pijnstiller en dit zorgt direct voor een vrolijkere hond. Wat ook werkt, is dat Sam na enige beweging weinig klachten meer lijkt te hebben… totdat hij weer opstaat. De pijn laat hij overigens niet echt blijken. Waarom we bij deze klachten geen nader onderzoek laten doen? Een dergelijke MRI kost een klein vermogen en een mogelijke operatie aan zijn zenuwen, zonder enkele garantie, heeft ons in nauw overleg met de dierenarts doen besluiten Sam af en toe wat pijnstilling toe te dienen en te kijken hoe het gaat. Soms heeft hij hele goede dagen maar soms ook mindere dagen. Zolang hij het op deze wijze doet, is het voor ons acceptabel. Maar zodra zijn lijden zwaarder wordt zullen we zeker kijken naar welke stappen er voor hem te ondernemen zijn.

Voor mijn werk verblijf ik soms in het buitenland. Sam vindt dat allemaal prima, maar hij reageert direct bij het horen van mijn stem als ik via Skype bel. Onrustig loopt hij dan heen en weer alsof hij me dan aan het zoeken is. “Ik hoor de stem van de baas wel, maar waarom zie ik hem dan niet?”, lijkt Sam zich dan af te vragen…

Als ik dan eindelijk weer thuis kom, zwaait hij met zijn staart, maar super blij, zoals hij altijd zijn enthousiasme naar kennissen of de bazin van Max toont, zie ik dan niet bij hem. Er lijkt meer een soort rust over hem te komen als ik thuis kom. Alsof hij zijn taak om over de rest van het gezin te waken weer kan laten rusten.

Duitse Herder Sam als pup
Sam als pup

Dit is ook het vertrouwen dat ik in hem heb wanneer ik weg ben. Ik vertrouw er op dat Sam extra waakzaam is en het gezin waarschuwt als hij iets vreemds opmerkt. Dit is daadwerkelijk al enkele keren gebeurd en dat geeft mij dan ook weer rust.
Sam, lieve hoeder van mijn gezin!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *