Zwarte Labrador Bommel en Marionne
Alle Hondenverhalen,  In Dierbare Herinnering

Heer Bommel

Eerbetoon aan mijn allerliefste hond en maatje Bommel.

Heer Bommel, 16 september 1997 – 30 april 2010, geschreven door Marionne van Woensel

Allerliefste Bommel, op 16 september 1997 kwam jij, mijn grote held, samen met je broertjes en zusjes in Woensdrecht ter wereld. En in november mochten we je voor altijd in onze armen sluiten. Ik was dertig jaar, een belangrijke leeftijd en een hectische periode…. Jij kwam op het juiste moment, een beter tijdstip kon ik me niet wensen. Jij vulde een leegte. Je was mijn ‘zwarte zoon’, mijn hond en maatje en ik was direct stapelverliefd op je. Wat zo’n trouwe viervoeter met het innemende karakter als dat van jou,  allemaal voor een mens kan betekenen…. meer dan ik ooit had durven dromen.

Ik zie je nog voor me toen we je ophaalden: je kleine dappere snuit met flinke poten. Nieuwsgierig en vol blijdschap de wijde wereld in. Wat was je een blije, lieve en toch ook een naïeve hond. Maar dat sierde je. In alles en iedereen zag je het goede! Als pup en jonge hond was je soms wild en niet te houden. Je had sturing nodig omdat je zo levenslustig was. En ook dat sierde je. Je kwispelde onophoudelijk en had altijd goede zin. Dat was aanstekelijk!
En zo zorgde jij voor een blije en goede ‘vibe’ in ons leven.

Zwarte Labrador Heer Bommel
Bommel

We namen je overal mee naar toe. Zo ging je als elf maanden jonge pup al mee naar Zuid Frankrijk. Toen bleek al wat voor een bikkel je was. We namen je die zomer overal mee naar toe. Niets was te gek voor je. Waar we ook met je heen gingen, je deed het met een gemak. Vol vertrouwen stond je in je leven! Ook de vakanties daaropvolgend ging je altijd mee. Alles kon, zolang je maar mee mocht!

Echt genoten heb je tijdens onze bergwandelingen. Eén keer werden de soms wat barre tochten je teveel: in Noorwegen viel je om van de warmte. Maar daarna kon je met je mooie statige herenlijf heerlijk pootje baden in een Noors riviertje, wat veel goed maakte.

Thuis in je eigen omgeving was je populair: er werden zelfs tekeningen voor je gemaakt. Iedereen kende je. Mensen en honden. Zoveel vrienden had je. En zelfs als fotomodel ben je bekend geworden. Je hebt o.a. model gestaan voor Canex voer. Je werd afgebeeld met je blije bek, voor en achterop de verpakking. Oh, wat waren we trots op je!

Toen je vriendje Floris bij ons kwam, was je een leermeester voor hem. Je had veel geduld met Floris en kon heerlijk gek met hem doen. Lekker rennen en flink stoeien. Toch merkte ik toen al dat je ouder begon te worden. Je was inmiddels acht jaar. Je moest veel zuchtmomenten ondergaan als die grappige Floris ‘met zijn grote bruine laarzen’ weer eens in je nek sprong. Maar toch accepteerde je dat, want zo was je!

Natuurlijk hemel ik je op, je hebt het dan ook verdiend. Je had echt wel eens je nukken, maar die waren zeldzaam. Er was maar één minder ‘dingetje’ aan je en dat was je vraatzucht en het poep eten. Dan gebeurde er iets met je, ‘ouwe snackboer’ van me!

Je grote foppers van oren hadden dan even geen functie. Alles lustte je, zelfs sla, paprika en aardappelschillen. Je vond alles lekker. En dat heeft je tot zeker drie keer toe bij de dierenarts gebracht. Een gevonden vuilniszak met etenswaren of een bak vol met Eukenubabrokken, níets in je zei dat je níet álles kon eten.

Wat hebben we veel mooie momenten en heel veel liefde van je mogen ontvangen. Zo’n fantastische hond zoals jij Bommel, -of liefkozend Bullie-, zo was er geen één. Je was een vat vol energie maar tegelijkertijd straalde je ook veel rust uit. Flinke boswandelingen maken, zwemmen en de landerijen intrekken, was je meer dan toevertrouwd. Bij het zwemmen kon je zien hoe krachtig, gespierd en mooi je was. Je genoot intens van de natuur en je gaf ons zo ontzettend veel energie.

Rasta Labrador Bommel
Rasta Bommel

Ik zal nooit je zucht en snurkmomenten, je kussentjes, je dekbedden, je knuffels, je speeltjes, het mee aan tafel zitten, ‘petje op en petje afzetten’, vergeten. Zelfs een rastapruik kon je hebben. Je had zo’n enorme ‘will to please’. Je was zo’n master in alles!

Een bikkel was je. 42 Kilo schoon aan de haak. Je liet nooit merken dat je pijn had. Dat was soms zó moeilijk. Het leek of je ons niet tot last wilde zijn. Je hebt tijdens je laatste levensjaar nog een fantastische oude dag gehad bij mij en je nieuwe ‘baasje, baasje’. Je bent nog weekendjes mee weg geweest en vorig jaar zomer hebben we nog intens van je genoten tijdens onze vakantie in de mooie omgeving van de Achterhoek.

Ondanks je leeftijd en je ouderdomskwaaltjes, wilde je jezelf niet laten kennen. En uiteindelijk heb je zélf besloten dat het meer dan genoeg was…

Je deed je naam eer aan, Heer Bommel. Jij straalde uit dat je een heer van stand was. Statig tot op de laatste dag. Je kon me soms zo intens aankijken, alsof je het allemaal allang wist.

Lieve Heer Bommel, je was de meest blije innemende goedzak. De liefste en mooiste labrador ooit. Mijn grote held! Dat kan ik zeggen zonder te overdrijven. Meer dan 12,5 jaar heb ik van je mogen genieten. En nu je er niet meer bent, mis ik je zo ontzettend! Nooit meer hoor, ruik of zie ik je. Nooit meer wandelen, lachen, spelen en knurften. Ik koester al je vele dierbare momenten en herinneringen en ik heb je voor altijd in mijn hart gesloten. Bedankt voor wie je was, lieverd!

Dag aller-allerliefste hond van de wereld, geniet samen met je vriendje Bono en alle andere vriendjes die je voor zijn gegaan van de eeuwige uitlaatvelden! Je hebt het dik verdiend! Ja-ma-da-isch!
Heel Veel Dikke Knuffels van je baasjes!

Zwarte Labrador Heer Bommel met zijn baasje Marionne
Marionne & Bommel

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *